Mewka wschodniofryzyjska

Kury tej rasy byty już znane na terenach przygranicznych Holandii i Niemiec przed około 170 laty. Można je było spotkać praktycznie we wszystkich gospodarstwach wiejskich. Jednak ich duża ilość spowodowała brak kontroli nad czystością rasy i zanik szczególnej cechy a mianowicie doskonalej nieśności. Cecha charakterystyczna dla kur z tego regionu to prążkowany lub cętkowany rodzaj upierzenia. Dopiero w 1906 roku w Oldenburgu powstaje pierwszy klub hodowców tej rasy. Ludzie w nim zrzeszeni starają się głównie o przywrócenie czystości rasy oraz rozpropagowanie jej na terenie całych Niemiec. Wieść o kurach, które się dobrze niosą i mają szybki przyrost masy rozniosła się szerokim echem. W ten sposób zyskały sobie wielu amatorów. W celu ich udoskonalenia krzyżowano je z kurą włoską i leghornem. Niestety obydwie wojny światowe zatrzymały ich dość dynamiczny rozwój i dzisiaj są rzadko spotykane. Miniatury wyhodowano w 1958 roku w wyniku krzyżowania kur rasy niemieckiej miniatury z miniaturą kury włoskiej i dużym kogutem rasy mewka wschodniofryzyjska.

Obydwie odmiany standard i miniatur są to kury o bardzo wygładzonej sylwetce i budowie. Standard to kura średniej wielkości z pełnym, bujnym i mocno przylegającym do ciała upierzeniu. Kogut i kura bardzo się od siebie różnią rozmieszczeniem czarnego koloru na upierzeniu. Ich tułów jest mocny i dobrze umięśniony, w formie przypomina podłużny prostokąt o nieco zaokrąglonych bokach. Korpus i grzbiet powinny być w poziomie. Ramiona szerokie i zaokrąglone. Skrzydła mocno przylegające do ciała, ułożone poziomo, równolegle do linii grzbietu. Ogon u kogutów powinien być szeroki i wysoko podniesiony do góry, a u kur plaski. Koguty mają ogon pełny relatywnie długie sterówki i sierpówki. Linię  dolną podkreśla pełny, głęboki  brzuch.  Uda powinny być dobrze widoczne.  Nogi  średniej  długości o delikatnych kościach koloru bladoniebieskiego. Głowa średnia z niezbyt dużym grzebieniem typu pojedynczego, o równych zębach, jednak nie może on być przedłużeniem linii karku. Dzwonki czerwone dopasowane wielkością do całości, zaokrąglone. Oczy czerwonożótte do czerwonobrązowych. Zausznice niezbyt duże białe, połyskujące jak perty. Na czerwonej części twarzowej białe przebarwienia są niemile widziane.

Spotykane odmiany barwne upierzenia to: srebrzysta czarno plamkowana, złocista czarno plamkowana. Miniatury są złociste brązowo plamkowana i żółte biało plamkowana.

Waga: kogut 2200 do 2500 g, kura 160 do 1800 g

Miniatura: kogut 800 g, kura 700 g

Masa jaja: 55 g, miniatura: 35 g

Nieśność roczna: 180 jaj, miniatura: 110 jaj

Barwa skorupy jaja: biała

Wielkość obrączek: kogut 18, kura 16; miniatura: kogut 13, kura 11